Διαβάζοντας τα δύο πρόσφατα άρθρα του Γιάνη Βαρουφάκη, σχετικά με την ενότητα της Αριστεράς και τη «ριζοσπαστική ανοικτότητα» των ψηφοδελτίων του ΜέΡΑ25 – Ενωτική Αριστερά προς συγκεκριμένα πρόσωπα, δημιουργούνται μια σειρά από ερωτήματα.
Οι άνθρωποι που κατέβηκαν στους δρόμους δεν περιμένουν από την αντιπολίτευση να αναδείξει τις ευθύνες των μαφιόζων που μας κυβερνούν, αλλά να προτείνει τρόπους αντιμετώπισής τους.
Μια κριτική αποτίμηση της 30ετούς εξέλιξης της κομματικής οργάνωσης του ΣΥΝ και του ΣΥΡΙΖΑ, με στόχο η συλλογική τραυματική εμπειρία να μετουσιωθεί σε πολύτιμη γνώση για το μέλλον.
Κάθε απόπειρα ανασυγκρότησης προϋποθέτει μια διεξοδική συλλογική αυτοκριτική συζήτηση που να μετουσιώνει τη συντριπτική αποτυχία σε πολύτιμη γνώση.
Η εκλογή Κασσελάκη αποτελεί το επιστέγασμα της αυτοϋπονομευτικής πορείας του ΣΥΡΙΖΑ, από τις πλατείες και το Δημοψήφισμα μέχρι την περίφημη «βίαιη ωρίμανση», που ταύτισε την Αριστερά με τον πάση θυσία κυβερνητισμό.
Το ΜέΡΑ25 με τις μικρές δυνάμεις του εντός και εκτός Βουλής, αποτέλεσε ασπίδα προστασίας και ενισχυτή τής φωνής των κατακερματισμένων δυνάμεων της κοινωνικής και πολιτικής ανυπακοής.
Κουβεντιάσουμε με συναγωνιστές και συναγωνίστριες, για τη συμμετοχή στα κινήματα, το δικαίωμα των πολιτών να ασκούν κοινωνικό έλεγχο, το #SLAPP, τον τοξικό και ταξικό πόλεμο ενάντια στη φύση και τη ζωή μας.
Το κέρδος, το συμφέρον, η υποκειμενική αντίληψη του εαυτού, η εργατική τάξη και οι δυνάμεις τής ανυπακοής.
Για την ανασυγκρότηση των κοινωνικών αντιστάσεων και την αντεπίθεση των δυνάμεων της πολιτικής ανυπακοής, ενόψει των εκλογών της 25ης Ιουνίου.
Για την ανασυγκρότηση των κοινωνικών αντιστάσεων και την αντεπίθεση των δυνάμεων της πολιτικής ανυπακοής, ενόψει των εκλογών της 25ης Ιουνίου.
Σύντομο σχόλιο με αφορμή τον θάνατο του έκπτωτου μονάρχη και τις … υπαρξιακές αγωνίες του Δ. Οικονόμου.
To ζητούμενο παραμένει η συγκρότηση του σχεδίου της επόμενης ρήξης με την εθελόδουλη λογική του ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς να επαναλάβουμε τα ίδια λάθη.
O Αλ. Τσίπρας παρέλαβε έναν κομματικό μηχανισμό δεκαετιών και τον μετέτρεψε σε προσωποκεντρικό, ενώ ο Γ. Βαρουφάκης δημιούργησε έναν προσωποκεντρικό μηχανισμό και καλείται να τον μετατρέψει σε σύγχρονο κόμμα κοινωνικού μετασχηματισμού.
Υπό συνθήκες πώρωσης, είναι δύσκολο να συνεννοηθούμε ακόμα και για τα βασικά, αλλά ας το δοκιμάσουμε: δεν υπάρχει πόλεμος χωρίς εγκλήματα πολέμου, χωρίς θάνατο και δυστυχία, χωρίς βαρβαρότητα, πόνο και ξεριζωμό.
Αλέξανδρος Μπίστης | Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση 4.0 Διεθνές . 
