Διαβάζοντας τα δύο πρόσφατα άρθρα του Γιάνη Βαρουφάκη, σχετικά με την ενότητα της Αριστεράς και τη «ριζοσπαστική ανοικτότητα» των ψηφοδελτίων του ΜέΡΑ25 – Ενωτική Αριστερά προς συγκεκριμένα πρόσωπα, δημιουργούνται μια σειρά από ερωτήματα.
Οι άνθρωποι που κατέβηκαν στους δρόμους δεν περιμένουν από την αντιπολίτευση να αναδείξει τις ευθύνες των μαφιόζων που μας κυβερνούν, αλλά να προτείνει τρόπους αντιμετώπισής τους.
Ο μεγιστάνας Ντ. Τραμπ είναι ο γυμνός Βασιλιάς που καθόλου δεν απαιτεί από τους υπηκόους του να εξυμνούν τα δήθεν πλουμιστά ρούχα του.
Καθώς το μοναδικό όριο στην απληστία, το θράσος και την παλιανθρωπιά της Κυβέρνησης Μητσοτάκη είναι αυτό που θα βάλουμε όσοι και όσες επιθυμούμε την ανατροπή της, είναι χρήσιμο να δοκιμάσουμε να συνεννοηθούμε.
Μια κριτική αποτίμηση της 30ετούς εξέλιξης της κομματικής οργάνωσης του ΣΥΝ και του ΣΥΡΙΖΑ, με στόχο η συλλογική τραυματική εμπειρία να μετουσιωθεί σε πολύτιμη γνώση για το μέλλον.
Κάθε απόπειρα ανασυγκρότησης προϋποθέτει μια διεξοδική συλλογική αυτοκριτική συζήτηση που να μετουσιώνει τη συντριπτική αποτυχία σε πολύτιμη γνώση.
Άνθρωποι που γνωρίσαμε τυχαία, μετά από τραγικά γεγονότα, έχουν εμπλουτίσει τον δημόσιο διάλογο, πιστοποιώντας ότι η ελληνική κοινωνία δεν είναι ένας σωρός ηλιθίων, όπως προσπαθούν να μας πείσουν, προκειμένου να στρεφόμαστε όλοι εναντίον όλων.
Η εκλογή Κασσελάκη αποτελεί το επιστέγασμα της αυτοϋπονομευτικής πορείας του ΣΥΡΙΖΑ, από τις πλατείες και το Δημοψήφισμα μέχρι την περίφημη «βίαιη ωρίμανση», που ταύτισε την Αριστερά με τον πάση θυσία κυβερνητισμό.
Το κέρδος, το συμφέρον, η υποκειμενική αντίληψη του εαυτού, η εργατική τάξη και οι δυνάμεις τής ανυπακοής.
O Αλ. Τσίπρας παρέλαβε έναν κομματικό μηχανισμό δεκαετιών και τον μετέτρεψε σε προσωποκεντρικό, ενώ ο Γ. Βαρουφάκης δημιούργησε έναν προσωποκεντρικό μηχανισμό και καλείται να τον μετατρέψει σε σύγχρονο κόμμα κοινωνικού μετασχηματισμού.
To ζητούμενο παραμένει η συγκρότηση του σχεδίου της επόμενης ρήξης με την εθελόδουλη λογική του ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς να επαναλάβουμε τα ίδια λάθη.
Το ΜέΡΑ25 με τις μικρές δυνάμεις του εντός και εκτός Βουλής, αποτέλεσε ασπίδα προστασίας και ενισχυτή τής φωνής των κατακερματισμένων δυνάμεων της κοινωνικής και πολιτικής ανυπακοής.
Δυστυχώς, οι κυβερνήσεις δεν στήνονται στη βάση της καλής θέλησης ή της ειλικρινούς επιθυμίας των ψηφοφόρων.
Δήλωση εκλογικής συμπόρευσης με το ΜέΡΑ25 – Συμμαχία για τη Ρήξη στις βουλευτικές εκλογές της 21ης Μαΐου 2023.
Μια ειλικρινής κριτική συζήτηση μεταξύ ΚΚΕ και ΜέΡΑ25 θα ήταν μια πολύ αισιόδοξη είδηση για τους ανθρώπους που βρίσκονται αυτές τις μέρες στους δρόμους.
Υπό συνθήκες πώρωσης, είναι δύσκολο να συνεννοηθούμε ακόμα και για τα βασικά, αλλά ας το δοκιμάσουμε: δεν υπάρχει πόλεμος χωρίς εγκλήματα πολέμου, χωρίς θάνατο και δυστυχία, χωρίς βαρβαρότητα, πόνο και ξεριζωμό.
Mια συνοπτική απάντηση στον ακραίο παραλογισμό των 3 αγωγών, συνολικού ύψους €3 εκ., από την ΟΝΕΧ ενάντια στο ΠΠΠΣ.
* Εμείς, δυστυχώς, εκατομμύρια δεν είχαμε, οπότε δώσαμε τη μάχη μόνο για να προστατεύσουμε τα δικαιώματά μας. Αν εσείς έχετε, τώρα ξέρετε…
Ο περιορισμός της απόλαυσης (και της αναζήτησής της) και η συνακόλουθη ταύτιση της ζωής αποκλειστικά με τον μόχθο της επιβίωσης είναι οι πλέον επικίνδυνες συνέπειες των απαγορευτικών μέτρων.
Η συναίνεση προς αυτούς που χρεοκόπησαν τη χώρα και πλιατσικολόγησαν στις υποδομές της να επιβάλουν απαγόρευσης κυκλοφορίας για το καλό μας, δεν φαντάζει η πιο συνετή επιλογή.
Η Αριστερά της συναίνεσης, η μη συναινετική Αριστερά και η χρεοκοπία της Αριστεράς, συνολικά.
Σύντομο σχόλιο με αφορμή τον θάνατο του έκπτωτου μονάρχη και τις … υπαρξιακές αγωνίες του Δ. Οικονόμου.
Μικρή ομάδα του κόμματος, με πρωτεργάτη τον ίδιο τον πρόεδρο, οδηγεί τον ΣΥΡΙΖΑ σε μνημονιακή μετάλλαξη χωρίς τη συναίνεση κανενός συλλογικού οργάνου.
Δήλωση εκλογικής συμπόρευσης με το ΜέΡΑ25 στις βουλευτικές εκλογές της 7ης Ιουλίου 2019.
Με την ενίσχυση του φασισμού, μπορεί να πλήττεται η δημοκρατία αλλά τουλάχιστον δεν απειλούνται τα συμφέροντα της αστικής τάξης και του μεγάλου κεφαλαίου.
Η παρασιτική ολιγαρχία που ετοιμάζεται να επανέλθει φουριόζα στην εξουσία μετά από 4,5 χρόνια, γνωρίζει από πού απειλείται και από πού πρέπει να προφυλαχθεί.
Η μακροημέρευση των ανατροπών δεν μπορεί να εξαρτάται από το πρόσωπο του ηγέτη τους, καθώς κάτι τέτοιο τις καθιστά αυταπόδεικτα προσωρινές.
Το παιχνίδι της «παράτασης και προσποίησης» παρατείνεται μαζί με την προσποίηση: η κυβέρνηση προσποιείται πως κυβερνά κυρίαρχα και οι δανειστές προσποιούνται πως σέβονται την ελληνική κυριαρχία.
Ο ηγέτης αναλαμβάνει ρίσκα που ίσως αποβούν προς όφελος του λαού του, ενώ ο δημαγωγός προσαρμόζεται σε κάθε περίσταση προκειμένου να παραμείνει στη θέση του.
Ενώ η κυβέρνηση παραδίδει όλα τα εμβληματικά μέτωπα, τα στελέχη του νέου ΣΥΡΙΖΑ εμφανίζονται περήφανα για τις αντοχές της και την παραμονή της στην εξουσία, που αποδείχθηκε πιο γλυκιά από τις αυταπάτες περί συλλογικότητας & δημοκρατίας.
Η Ευρώπη ή θα αφήσει τον καπιταλισμό να μεταναστεύσει, καλούμενη να βρει με τι θα τον αντικαταστήσει, ή θα εξαθλιώσει τους λαούς της, για να «δημιουργήσει» ευκαιρίες επιχειρηματικού κέρδους πάνω στα συντρίμμια της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.
Το στοίχημα της Αριστεράς είναι να μετουσιώσει τον ανερχόμενο αντιευρωπαϊσμό των λαών σε αντικαπιταλισμό, αντί να επιτρέπει στην ακροδεξιά να προβάλλει ως όραμα την επιστροφή στους «εθνικούς καπιταλισμούς».
Ο φετιχισμός του νομίσματος προτάσσεται λόγω της αδυναμίας της σημερινής οργανωμένης Αριστεράς να διατυπώσει μαχητό όραμα συνολικής αλλαγής νοοτροπίας και να επεξεργαστεί συνεκτικό σχέδιο για ανατροπή των συσχετισμών.
Οι όποιες αποκαλύψεις δεν αρκούν από μόνες τους. Ο έλεγχος της εξουσίας δεν ολοκληρώνεται χωρίς κάποιον μηχανισμό επιβολής κυρώσεων, τον οποίο θα πρέπει να διεκδικήσουν και να επιβάλουν οι κοινωνίες.
Η σύγκλιση Ε.Ε.-Τουρκίας προκύπτει όχι επειδή η Τουρκία εναρμονίζεται με τα «προαπαιτούμενα του ευρωπαϊκού κεκτημένου», αλλά, αντίθετα, επειδή η Ευρώπη προσαρμόζεται στο «τουρκικό κεκτημένο».
Πολλοί θα ήθελαν να δουν σημαντικές αλλαγές στη ζωή τους, αντίστοιχες με αυτές που ευαγγελίζεται η Αριστερά, αλλά λίγοι είναι διατεθειμένοι να αφιερώσουν τη ζωή τους στην επίτευξη αυτών των αλλαγών.
Ένα κέλυφος υποτιθέμενων δημοκρατικών διαδικασιών παραγκωνίζει τους λαούς και αντιμετωπίζει τη Δημοκρατία ως απλό τελετουργικό.
Το δημοκρατικό έλλειμμα της Ε.Ε., με τα ανεξέλεγκτα, μυστικοπαθή κέντρα λήψης αποφάσεων, παροξύνει τη δυσπιστία των λαών και σμπαραλιάζει το όραμα της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.
Με απολίτικα συνθήματα, όπως το «Συμφέρον όλων μας να μην υπάρχουν συμφέροντα», επιχειρείται η κατάργηση των ταξικών συγκρούσεων και των κοινωνικών ανισοτήτων.
Το πέρασμα από το «δεν υπάρχει Δημοκρατία» στο «δεν χρειάζεται Δημοκρατία» δεν είναι και τόσο δύσκολο. Όποιος έχει την εξουσία επιβάλλει την πολιτική του διά αυτής, όποιος δεν την έχει ζητά Δημοκρατία.
Όταν ένας εκβιασμός αποδίδει και δεν λαμβάνονται μέτρα αντιμετώπισής του, τότε θα επαναλαμβάνεται όποτε χρειάζεται.
Μια εκλογική νίκη που δεν θα στοχεύει στην ανατροπή της ιδεολογικής ήττας των περασμένων δεκαετιών μπορεί γρήγορα να αποδειχθεί πύρρειος.
Η ταξική πάλη διεξάγεται και στο εσωτερικό του πολυσυλλεκτικού, πλέον, ΣΥΡΙΖΑ. Ομως, ο κίνδυνος «εκπασοκισμού» πηγάζει από την απαξίωση της συλλογικής λειτουργίας του, εν όψει «εξουσίας».
Στο αχαρτογράφητο τοπίο ο ΣΥΡΙΖΑ ή θα έχει την αυτοπεποίθηση να διανοίξει νέους δρόμους και να χαράξει νέους χάρτες πορείας ή θα επαναπαυθεί στους παλαιούς, επί ποινή αυτοκατάργησής του.
Tο ναυάγιο της Πύλου επιβεβαιώνει ότι οι φράχτες και τα pushback δεν πτοούν όσους αναζητούν τη διαφυγή από μια ζωή αβίωτη και υπενθυμίζει ότι μετακινήσεις πληθυσμών υπάρχουν από καταβολής κόσμου, ενώ σύνορα όχι.
Κουβεντιάσουμε με συναγωνιστές και συναγωνίστριες, για τη συμμετοχή στα κινήματα, το δικαίωμα των πολιτών να ασκούν κοινωνικό έλεγχο, το #SLAPP, τον τοξικό και ταξικό πόλεμο ενάντια στη φύση και τη ζωή μας.
Για την ανασυγκρότηση των κοινωνικών αντιστάσεων και την αντεπίθεση των δυνάμεων της πολιτικής ανυπακοής, ενόψει των εκλογών της 25ης Ιουνίου.
Για την ανασυγκρότηση των κοινωνικών αντιστάσεων και την αντεπίθεση των δυνάμεων της πολιτικής ανυπακοής, ενόψει των εκλογών της 25ης Ιουνίου.
Φωτογραφίες και βίντεο από την περιοδεία τού ΜέΡΑ25 στη Σύρο.
Παρέμβασή μου στην εκδήλωση για τις Στρατηγικές Αγωγές κατά της Συμμετοχής στα Κοινά (SLAPP) και την ανάγκη θέσπισης αντί-SLAPP νομοθεσίας που διοργάνωσε το ΜέΡΑ25.
Για τις υποκλοπές και για τη δικαίωση του Παρατηρητηρίου Ποιότητας Περιβάλλοντος Σύρου
Στην εκπομπή της Μπούλικας Μιχαλοπούλου, “Το στίγμα της Μέρας”, κουβεντιάσαμε για το 3ο συνέδριο του νέου ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ.
Σχετικά με τις καταχρηστικές και συκοφαντικές αγωγές που έχει καταθέσει η ιδιοκτησία των Ναυπηγείων Νεωρίου Σύρου εναντίον μας.
Διαδικτυακή ενημερωτική συζήτηση που διοργάνωσε το Δίκτυο Υπεράσπισης Δημοκρατικών Ελευθεριών.
Τρεις αγωγές και πέντε εξώδικα για μια ερώτηση και τρεις συνεντεύξεις: Το χρονικό της υπόθεσης, η κινητοποίηση των κατοίκων της Σύρου, η υποβάθμιση του φυσικού περιβάλλοντος και οι επιπτώσεις στη δημόσια υγεία.
Ο Δένδιας, ο Μπογδάνος και η μετακίνηση της ΝΔ στα ακροδεξιά του πολιτικού φάσματος.
Σύντομος χαιρετισμός στο 1ο Διαβουλευτικό Συνέδριο του ΜέΡΑ25, που πραγματοποιήθηκε το τριήμερο 4-6 Ιουνίου στον χώρο των Λιπασμάτων στη Δραπετσώνα.
Σχετικά με την αγωγή ύψους €1 εκ. από την ΟΝΕΧ ενάντια στο Παρατηρητήριο Ποιότητας Περιβάλλοντος Σύρου.
Αλέξανδρος Μπίστης | Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση 4.0 Διεθνές . 
